Krumping


Als geen ander heeft regisseur David La Chapelle deze dansvorm weten te documenteren.  Met de film Rize (2005) heeft hij Krumping onder het voetlicht gebracht. Voor het maken van de film dook hij twee jaar lang de getto’s van Los Angeles in om zo deze dansvorm bij de kern van zijn ontstaan beet te pakken.
De geweldadige en vaak uitzichtloze situatie waarin veel Afro Amerikaanse jongeren zich bevinden bleek het juiste ingrediënt voor het ontstaan van de krachtige dansvorm Krumping. De dans is een soort mix tussen street dance en Afrikaanse tribal dance. In de dans kunnen ze de woede en frustratie kwijt die ze ervaren in de maatschappij. Het is een wijze van uiting van hun onderdrukking waarbij de woede de brandstof is. De vaak agressief lijkende dans is dan ook bedoeld als weerwoord op het echte geweld. Juist door een gevecht met de lucht en dus met je zelf aan te gaan ga je met een positieve manier om met je woede en frustraties. De dansers zijn er helemaal niet op uit hun tegenstanders letterlijk te raken of uit te schakelen. De originaliteit en de intensiviteit van de dans worden beoordeeld door het publiek die zacht of juist hard juichen ter aanmoediging van de danser. Toen ik er achter kwam dat er ook in Nederland jongeren Krumping beoefenden besloot ik er een fotodocumentaire over te maken. Voor mijn serie heb ik jongeren uit Rotterdam en Amsterdam gevolgd.

6 foto's in deze serie.
123456